Data
publikacji obowiązującego standardu: 24.01.1996
Użytkowanie:
Pies używany do polowania z bronią palną, czasami jako
pies gończy, zarówno
pojedynczo jak i w sforze. Najczęściej poluje się
z nim na króliki i zające.
Klasyfikacja
FCI: grupa 6 - Psy gończe, posokowce i rasy pokrewne.
sekcja 1.3. Małe psy gończe.
Podlega próbom pracy
KRÓTKI RYS
HISTORYCZNY:
Rasa odrodziła się pod koniec XIX wieku pod wpływem psiarni
zachodnich. Od tej pory ulegała ciągłym przemianom, zarówno w
zakresie niezbędnych poprawek budowy, jak i podtrzymania cech
psa, określanego mianem „gończy południowy”.
WYGLĄD OGÓLNY:
Bardzo typowy basset, którego wygląd przypomina dużego gończego
gaskońskiego od którego pochodzi. Dość korpulentny, ale niezbyt
ciężki.
WAŻNE PROPORCJE:
Wysokość w kłębie / długości tułowia ok. 5 : 8
Wysokość klatki piersiowej / wysokości w kłębie ok. 2 : 3
ZACHOWANIE - CHARAKTER:
Bardzo czuły węch. Aktywny, zręczny i sprawny. Zacięty podczas
pracy; obdarzony pięknym głosem. Doskonale łączy się w sfory.
Pies czuły i wesoły, swawolny.
GŁOWA: Mózgoczaszka: Czaszka widziana od przodu, lekko wysklepiona, niezbyt
szeroka; guz potyliczny zaznaczony; widziana z góry, tylna część
czaszki jest owalna. Czoło jest wypełnione. Stop słabo zaznaczony. Trzewioczaszka: Nos czarny, szeroki, nozdrza rozwarte. Kufa tej samej długości co czaszka; mocna; lekki garbonos. Szczęki/uzębienie: zgryz nożycowy, siekacze osadzone
prostopadle w stosunku do szczęk. Wargi dość obwisłe, przykrywające żuchwę i nadające kufie
kwadratowy profil. Spojenie warg dobrze zaznaczone, ale nie
luźne. Policzki suche; skóra może tworzyć jedną lub dwie fałdy. Oczy owalne, sprawiają wrażenie głęboko osadzonych;
brązowe. Spojrzenie łagodne, nieco smutne. Uszy charakterystyczne dla rasy, delikatne, pofałdowane,
spiczasto zakończone, wyciągnięte ku przodowi powinny sięgać
poza wierzchołek nosa. Uszy wąskie u nasady, osadzone znacznie
poniżej linii oka.
SZYJA:
Dość długa, lekko wysklepiona, podgardle rozwinięte, ale nie
przesadnie.
TUŁÓW: Grzbiet wydłużony, zwarty. Lędźwie krótkie, dobrze związane, czasami wysklepione. Zad lekko spadzisty. Klatka piersiowa dobrze rozwinięta, długa; głęboka,
sięgająca do łokci. Rękojeść mostka dość wydatna, mostek długi. Żebra nieco zaokrąglone. Brzuch lekko podkasany.
OGON:
Mocny u nasady; noszony szablasto wygięty; czasami nieco
kosmaty. W spoczynku jego koniec powinien sięgać do ziemi.
KOŃCZYNY: Kończyny przednie mocne, tolerowane są lekko wygięte. Łopatki muskularne, ale nie ciężkie, ukośne. Łokcie przylegające do klatki piersiowej. Kończyny tylne - oglądane od tyłu - linia pionowa
przechodząca przez guzy kulszowe, powinna przechodzić przez
środek podudzia, stawu skokowego, śródstopia i łapy. Uda długie i muskularne. Stawy skokowe szeroki, lekko ukątowany. Śródstopia krótkie i mocne. Łapy owalne, lekko wydłużone; palce suche i zwarte;
opuszki i pazury czarne.
CHODY:
Regularne i dość swobodne.
SKÓRA:
Niezbyt cienka, sprężysta. Czarna lub z dużą ilością czarnych
plam, nigdy nie jest całkowicie biała. Śluzówki czarne.
OKRYWA WŁOSOWA: Włos krótki, półgruby, obfity. Umaszczenie w całości cętkowane (czarno-białe), co nadaje
maści odcień łupkowo-szary, bez łat lub z różnej wielkości
czarnymi łatami. Dwie czarne łaty zwykle znajdują się po obu
stronach głowy, obejmując uszy, otaczając oczy i sięgając do
policzków. Nie łączą się one na wierzchołku czaszki,
pozostawiając białą strzałkę, pośrodku której często znajduje
się niewielka, czarna owalna łatka, typowa dla rasy. Mniej lub
bardziej jaskrawe podpalania znajdują się nad łukiem brwiowym,
(pies „czterooki”). Podpalania znajdują się też na policzkach,
na falach, na wewnętrznej stronie uszu, na kończynach i pod
ogonem.
WZROST: Wysokość w kłębie: - psy i suki od 34 do 38 cm.
WADY:
Wszelkie odchylenia od powyższego wzorca powinny być traktowane
jako wady, obniżające ocenę w zależności od stopnia nasilenia. Głowa:
Czaszka zbyt szeroka lub płaska.
Oczy okrągłe.
Uszy wysoko osadzone, szerokie, grube, okrągłę. Szyja: krótka. Tułów:
Długi, miękki grzbiet, brak masy.
Słabe przedpiersie.
Żebra płaskie.
Ogon noszony na bok. Kończyny przednie:
Łopatka prosta.
Łokcie odstawione na zewnątrz, łapy wąskie.
Francuska postawa przednich kończyn, nadmiernie wygięte
przedramiona. Kończyny tylne:
Krowia lub beczkowata postawa tylnych kończyn. Włos zbyt krótki i cienki. Umaszczenie: zbyt blade podpalania. Zachowanie: osobniki lękliwe.
WADY DYSKWALIFIKUJĄCE:
Brak typu.
Przodozgryz lub tyłozgryz.
Jasne oko.
Tułów zbyt długi.
Deformacje żeber, brak wyrostka mieczykowatego.
Krzywe kończyny przednie.
Wszelkie inne maści niż opisane we wzorcu.
Poważne wady anatomiczne.
Wyraźne kalectwo.
Osobniki tchórzliwe lub agresywne.
UWAGA:
Samce muszą mieć dwa, prawidłowo wykształcone jądra, całkowicie
umieszczone w worku mosznowym.
